Η Ιταλική electronic/shoegaze μπάντα των Port-Royal ολοκλήρωσε τον τρίτο της δίσκο με τον τίτλο "Dying in Time". Δύο χρόνια έχουν περάσει από την κυκλοφορία της τελευταίας τους δουλειάς "Afraid to Dance" στην εταιρία Resonant, στα οποία η μπάντα ήταν τρομερά απασχολημένη γράφοντας καινούρια κομμάτια, ηχογραφώντας στο στούντιο, περιοδεύοντας στην Ευρώπη και κάνοντας remixes για Ladytron και Felix Da Housecat. Για το "Dying in Time" οι Port Royal έχουν διευρύνει τα ηχητικά τους όρια για να συναντήσουν τις πιο ηλεκτρονικές πλευρές της synth pop και του techno ήχου χωρίς να ξεχάσουν ούτε για μια στιγμή τις ρίζες τους που βρίσκονται κάπου μεταξύ του shoegaze και των συναισθηματικά φορτισμένων ambient ήχων. Όπως δηλώνει και ο τίτλος, υπάρχει μια έντονη μελαγχολία μέσα στον δίσκο, σαν η μπάντα να εξωτερικεύει τις σκέψεις της, την θλίψη της για το προσωρινό των καταστάσεων και των συναισθημάτων.

Έχοντας χαρακτηριστεί από κοινό και κριτικούς σαν η εξέλιξη του post rock ήχου στη νέα χιλιετία, οι Port Royal έρχονται να εμπλουτίσουν το μουσικό αυτό είδος προσθέτοντας στοιχεία ambient techno, shoegaze και μελωδικής IDM, φέρνοντας στο μυαλό ακούσματα των μέσων της δεκαετίας του 90 προερχόμενα από τους Orbital και τον Aphex Twin καθώς συνεχίζουν να εμβαθύνουν στην κιθαριστική αισθητική των Mogwai και Sigur Ros.

Κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης σε ένα party στη Γένοβα, οι παιδικοί φίλοι Attiliio Bryzzone (κιθάρα, synths, programming, φωνή) και ο Ettore Di Roberto (πιάνο, synths, programming, φωνή), ανακάλυψαν την κοινή τους αγάπη για τους Joy Division και τους Mogwai και εν έτη 2000 αποφάσισαν να ηχογραφήσουν τις ιδέες τους. Στους δύο σύντομα προστέθηκε ο αδερφός του Ettore, Michele (drums) και το 2001 ο Emilio Pozzolini (sampler/programmer). Υιοθετώντας το όνομα που πρότεινε ο Michele "Port Royal" οι τέσσερίς τους κυκλοφόρησαν το πρώτο τους Ep "Kraken" τον Μάρτιο του 2002 στην Γενοβέζικη Marsiglia Records. Η ιδιαίτερη μίξη ακουστικών μελαγχολικών μελωδιών, ambient και tech beats τράβηξε την προσοχή ενός περιορισμένου κοινού εκτός Ιταλίας αλλά κατάφερε να θέσει τις βάσεις για τον πρώτο δίσκο του συγκροτήματος με τίτλο "Flares". Κυκλοφόρησε το 2005 από τη Resonant της Μεγάλης Βρετανίας μετά από τρία χρόνια ηχογραφήσεων στο στούντιο του συγκροτήματος αλλά και σε live εμφανίσεις με την προσθήκη του Guilio Corona στο μπάσο. Συχνά, με ένα αργόσυρτο χτίσιμο που διακόπτεται πριν την κορύφωσή, θολά επικά σημεία, συμβάλλοντας στην επιπλέον δραματοποίηση του παραδοσιακού post rock ήχου.

Το 2006 η μπάντα συνέβαλε στο χτίσιμο του διεθνούς τους ονόματος συμμετέχοντας σε μεγάλα φεστιβάλ όπως το Netmage της Μπολόνια και το Route de Rock του Saint Malo στο οποίο ήταν η πρώτη Ιταλική μπάντα που συμμετείχε ποτέ. Το 2007 οι Port Royal θα περάσουν ηχητικά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και συγκεκριμένα στον Καναδά όπου θα κυκλοφορήσουν το Ep Honved στην Chat Blanc που ακολουθείται από τον δεύτερό τους δίσκο "Afraid To Dance" και πάλι στη Resonant. Ο δεύτερος αυτός δίσκος θα φέρει τα κρυστάλλινα beats τους και τις τελευταίες τάσεις του shoegaze αντιμέτωπα με εναλλαγές στον ηλεκτρονικό ήχο που ποικίλουν και δημιουργούν τον πιο επιτυχημένο τους δίσκο. Το τέλος του 2007 είναι και η αφετηρία της πρώτης τους πανευρωπαϊκής περιοδείας για τις ανάγκες της οποίας δύο νέα μέλη έρχονται να προστεθούν στο σχήμα. Ο μάγος των υπολογιστών Alexandr Vatagin και ο visual artist Sieva Diamantakos που εξερευνώντας θέματα κοινωνικής απάθειας, μοναξιάς και αισθητικού σολιψισμού κατάφερε να κάνει τις εικόνες του αναπόσπαστο κομμάτι των Port Royal και τον εαυτό του μόνιμο μέλος της μπάντας, υπεύθυνου για όλα τα βίντεό τους μέχρι σήμερα.

Παρά τη συνεχιζόμενη περιοδεία τους, το 2008 θα είναι μια φορτωμένη χρονιά για τους Port Royal. Νέο Ep "Anya: Sehnsucht" για την Chat Blanc και δύο εβδομάδες μετά ένα remix album για το Flares, project που ήταν στα σκαριά από το 2005. 12 άψογες συνεργασίες με μεγάλους καλλιτέχνες όπως Ulrich Schnauss, Manual, Stafraen Hakon και άλλους. Την ίδια χρονιά θα συνεργαστούν σε ένα κοινό ep και τον δικό μας Γιώργο Μαστροκώστα γνωστότερο ως Absent Without Leave.

To 2009 οι Port Royal υπογράφουν με την n5MD στο Oakland για την κυκλοφορία του τρίτου τους δίσκου "Dying In Time". Η κιθαριστική τους πολυφωνία κρύβεται κάτω από στρώματα ντελικάτων synth , 4/4 beats και πιο εμφανή φωνητικά καθώς τα συναντάμε στο μεγαλύτερο μέρος του δίσκου. Με πιο σφιχτές δομές και μεγαλύτερη βάση στη μελωδία, η τελευταία δουλειά των Port Royal καταφέρνει να διατηρήσει την αιθέρια, ονειρική ποιότητα των προηγούμενων δίσκων, την ώρα που ανοίγει το δρόμο για πιο εμπορικές ambient-pop συνθέσεις όπως το "Badling Generation (Losing Hair As We Lose Hopes) και "Nights In Kiev".

Official website: http://www.port-royal.it