Καλλιτέχνης: NIKOS DIAMANTOPOULOS
Συνέντευξη
TIME OUT MAGAZINE CYPRUS- FREEZE- ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ- MUSIC LIFE- MARIE CLAIRE- ΚΛΙΚ Magazine
TIME OUT MAGAZINE CYPRUS
Η αμιγώς ελληνική δισκογραφική εταιρία έρχεται στι νησί για πρώτη φορά, δίνοντας ένα beach party se παραλία της Λεμεσσού. Οι Djs Mιχάλης Δέλτα, Ν΄κκος Διαμαντόπουλος και Γιώργος Κυριάκου (διευθυντής της εταιρίας) είναι έτοιμοι να μας σείξουν τις δυνατότητές τους.
ΝΙΚΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
Μπορείς να περιγράψεις τη μουσική σου;
Προιμώ να ακούω τους άλλους να την περιγράφουν.....
Βαριέσαι ποτέ την μουσική βιομηχανία της Ελλάδας;
Όπως και σε όλο τον κόσμο έτσι και στην Ελλάδα, η μουσική βιομηχανία βγάζει και καλές και αδιάφορει παραγωγές. Ασχολούμαι με πράγματα που πραγματικά με ενδιαφέρουν και έτσι δεν νομίζω να βαρεθώ.
Με τι ασχολείσαι αυτό τον καιρό; Πες μας για το ''Ping Pong''.
Για όλο το καλοκαίρι υπάρχουν parties σε όλη την Ελλάδα και στο χρόνο που μένει δουλεύω καινούργια κομμάτια για το επόμενο album. Το ''Ping Pong'' είναι το πρώτο κομμάτι που κυκλοφορεί από την Klik σε βινύλιο σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα κυκλοφορεί σε cd single με διάρκεια περίπου 50 λεπτά, αφού περιέχει άλλα 4 remixes.
Πώς θα προετοιμαστείς για τo beach party;
Θα προσπαθήσω να ξεκουραστώ λίγες ώρες, γιατί το προηγούμενο βράδυ παίζαμε στο Αίγιο, απ' όπου κατάγομαι.
Υπάρχει κάποιο κομμάτι που θεωρείς 'hot summer tune' για το 2004;
"Ping Pong!"
Πως χαρακτηρίζεις τη μουσική σου και πως διαμόρφωσες τον προσωπικό σου ήχο
με την πάροδο των χρόνων;
Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ν' αναπτύσσεται, έστω και αργά, μια μικρή αλλά
εκλεκτική σκηνή στη χώρα μας. Πιστεύεις ότι υπάρχει μέλλον;
Το "A New Life" πιστεύω πως είναι ένας δίσκος συναισθηματικά φορτισμένος.
Ακούγοντάς τον απορροφήθηκα, ένιωσα, θυμήθηκα ορισμένα από τα πιο σημαντικά
βιώματα της ζωής μου. Είναι ο Νίκος ένας υπερβολικά ευαίσθητος άνθρωπος;
The message;
Ο αγαπημένος σου ήχος;
Που μπορούμε να σε βρούμε το φετινό χειμώνα;
Ο αγαπημένος σου δίσκος;
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
"Το "A New Life" είναι ότι έζησα όλο τον τελευταίο χρόνο, από τότε δηλαδή που το εμπνεύστηκα και ξεκίνησα να το φτιάχνω ψηφίδα με ψηφίδα", λέει ο Νίκος Διαμαντόπουλος. Επαγγελματίας DJ τα τελευταία 14 χρόνια, ξεκίνησε από το Αίγιο για να έρθει το 1996 στην Αθήνα, όπου παράλληλα άρχισε να ασχολείται και με τη μουσική παραγωγή.
"Στην αρχή δούλευα με το σχήμα House Perfume (μαζί με τον Γιώργο Τσέκο), όπου κάναμε κάποιες κυκλοφορίες στην Coda Records. Το καλοκαίρι του 2002 ακολούθησε η πρώτη προσωπική μου δουλειά στην σκοτσέζικη Under The Counter με τον τίτλο "Deeper Perfume". Φέτος έβγαλα το "A New Life" από την εγχώρια δισκογραφική εταιρία KLIK Records, ενώ στις αρχές του 2004 ετοιμάζω για την αμερικάνικη Statra Records έναν ακόμα δίσκο, αλλά μικρής διάρκειας. Πρόκειται για ένα καινούριο project σε συνεργασία με τον Βαγγέλη Ζωγόπουλο, το οποίο θα τιτλοφορείται "ΥΔΩΡ". Ένα δείγμα αυτής της δουλειάς αποτελεί το "Everytime" που περιέχεται στο "A New Life".
Αραγε, η ηλεκτρονική μουσική διαθέτει συναίσθημα ή είναι κάτι βιομηχανοποιημένο και άψυχο;
Η μουσική αποτελεί ούτως ή άλλως έκφραση συναισθημάτων, ανεξαρτήτως της μορφής της. Κάθε είδος διαφέρει στον τρόπο παραγωγής, διαφέρει στο ύφος, αλλά όχι στα συναισθήματα.
Ποιες είναι οι ελληνικές επιρροές που καθοδηγούν την έμπνευσή σας;
Μια καλοκαιρινή βραδιά ή ένα χειμωνιάτικο μεσημέρι δίπλα στη θάλασσα μπορούν να είναι μόνα τους ένα τραγούδι. Η φυσική ομορφιά της χώρας μας με βοηθάει πάρα πολύ στη δημιουργία.
Η επιτυχία στο εξωτερικό είναι το ζητούμενο για έναν Έλληνα καλλιτέχνη; Μήπως με την ηλεκτρονική μουσική τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα;
Και πάλι δεν πιστεύω ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην ηλεκτρονική και σε οποιοδήποτε άλλο είδος μουσικής. Με τα ορχηστρικά θέματα ίσως να μπορείς πιο εύκολα να ξεπεράσεις τα σύνορα, αφού ο ελληνικός στίχος δεν βοηθάει και τόσο σε αυτό. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που τα τελευταία χρόνια στους διεθνής μουσικούς διαγωνισμούς όλες οι χώρες χρησιμοποιούν συνήθως τα αγγλικά. Για κάποιον που ζει στην Ελλάδα το κυριότερο είναι να γνωρίσει επιτυχία εδώ. Ας το καταφέρει πρώτα ετούτο που δεν είναι καθόλου εύκολο και μετά ανοίγουν πιο εύκολα οι δρόμοι για κάτι περισσότερο.
Για ποιο λόγο ένας άνθρωπος να ξεκινήσει μια καινούρια ζωή;
Για να αξιοποιήσει τις εμπειρίες που έχει κερδίσει μέχρι τώρα.
MUSIC LIFE
Πως ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική;
Οι γονείς μου πίστευαν πως έχω ταλέντο. Όταν ήμουν 9 χρονών, ο πατέρας μου με πήγε κυριολεκτικά με το ζόρι στο ωδείο για κιθάρα. Εκεί γνώρισα τον Ανδρέα Τασσόπουλο, τον πρώτο μου δάσκαλο, που μου πρότεινε να μάθω... αρμόνιο. Έτσι ξεκίνησα.
Ποιες είναι οι μουσικές σου επιρροές;
Έχω ασχοληθεί με αρκετά μουσικά είδη. Jazz και κλασική, για μεγάλο διάστημα άκουγα rock, ενώ αργότερα ασχολήθηκα με funky και soul.
Ποια (και πότε) ήταν η πρώτη σου κυκλοφορία;
Ήταν το "Rain Run", το Νοέμβριο του 1999, ένα 12ιντσο από τον Coda Records. Μαζί με τον Γιώργο Τσέλο τότε είχαμε το project House Perfume.
Τα κομμάτια σου στο album "A New Life" ακούγονται κάπως "trippy" - σαν απαισιόδοξα, με το φως να φαίνεται στο βάθος...
Κάθε κομμάτι είναι ένα μικρό ταξίδι. Μελαγχολικό ίσως κάποιες φορές, αλλά με αισιόδοξη πορεία. Αυτό ίσως να είναι και το φως που βλέπεις στο βάθος.
Μας άρεσε πολύ το εξώφυλλο και η συσκευασία του album. Πρωτότυπο και μελαγχολικά ανοιξιάτικο, φαίνεται να σε εκφράζει ιδιαίτερα. Βοήθησες κι εσύ στη δημιουργία του;
Είχα μια πολύ μικρή ιδέα. Πραγματικά με εκφράζει και αυτό δείχνει ότι οι άνθρωποι που δούλεψαν γι' αυτό, σχημάτισαν στο μυαλό τους την ίδια εικόνα ακούγοντάς το.
Θα ήθελες να κάνεις μουσική για ταινίες;
Ελπίζω στο μέλλον να μου δοθεί η ευκαιρία να δοκιμάσω...
Ποιο είναι το αγαπημένο σου κομμάτια μέσα από το "A New Life";
Ειλικρινά, δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο. Όπως σου είπα και πριν, κάθε track είναι ένα μικρό αισιόδοξο ταξίδι...
MARIE CLAIRE
"Ήμουν περίπου 9 χρονών όταν ο πατέρας μου με πήγε να μάθω κιθάρα και... έβαλα τα κλάματα. Δεν μου άρεσε. Κάπου εκεί κοντά, όμως, είδα ένα όργανο με πολλά κουμπάκια. Μου φάνηκε κάπως περίεργο, σαν παιχνίδι. Αμέσως χαμογέλασα. Αρμόνιο ήταν και το λάτρεψα".
Μουσικός από... κούνια;
Τραγουδούσαμε στην οικογένεια. Η μητέρα μου είχε εξαιρετική φωνή. Εγώ έβγαινα στη βεράντα και τραγουδούσα. Και δεν φάλτσαρα καθόλου.
Το παιδί μεγαλώνει, γίνεται φαν και...
συνεχίζει επίσης να αγοράζει δίσκους φανατικά, από τα δισκοπωλεία και το Ίντερνετ, πλουτίζοντας τα ακούσματά του.
Aλλαξαν οι εποχές από τότε;
Προσωπικά νιώθω τυχερός γιατί πέτυχα την εποχή όπου στο ραδιόφωνο ήταν ο Γιάννης Πετρίδης (ο οποίος συνεχίζει απτόητος στο ραδιόφωνο), ο Άκης Έβενης, ο Τέρενς Κουίκ -θυμάμαι ας πούμε, μια μέρα που ο Κουίκ παρουσίασε ένα συγκρότημα από την Ιρλανδία, τους U2.
Που στράβωσαν τα πράγματα;
Αν στράβωσαν κάπου, σίγουρα είναι στην παραπληροφόρηση, σε κάθε μορφή της. Το ότι δεν ξέρουμε τι ακούμε, γιατί και πώς. Το ότι εμείς που αγαπάμε αυτού του είδους τη μουσική μπορεί να αποτελούμε ένα πολύ μικρό ποσοστό, ίσως κι ένα 5% μόνο, αλλά επιμένουμε να χωριζόμαστε σε ομάδες, υποκατηγορίες κλπ. Κακό πράγμα οι ταμπέλες στη μουσική.
Τι καλό υπάρχει στο όνειρο;
Η αισιοδοξία που φέρνουν όλες αυτές οι πολύ καλές παραγωγές, οι οποίες έρχονται από πολλά και διαφορετικά σημεία.
Καλλιτέχνης που θαυμάζεις;
Χωρίς να το σκεφτώ καθόλου, ο Τζο Κλοσέλ -είδε τη χάουζ μουσική πολύ πλατιά, έχει έναν πολύ ευρύ μουσικό ορίζοντα και είναι εμπειρία να τον ακούς να παίζει. Αν και δεν τον είδα την τελευταία φορά που ήταν εδώ, σε ένα μεγάλο κλαμπ, γιατί πιστεύω πως οι μεγάλοι χώροι έτσι όπως είναι οργανωμένοι -με τους "σεκιούριτι", τη μαζικότητά τους κι όλα τα σχετικά- δεν είναι καθόλου φιλικοί με το πνεύμα αυτής της μουσικής.
Που συναντάς την έμπνευσή σου;
Στους ανθρώπους, πρώτα απ' όλα. Στους φίλους. Αλλά και στα ταξίδια, μικρά ή πιο μακρινά, στο σινεμά, στα όσα συμβαίνουν γύρω μας, στην τέχνη και, κυρίως, στην ιδέα ότι θα επιστρέφω όλο και πιο συχνά στο Αίγιο, απ' όπου είναι η καταγωγή μου... Η Αθήνα δεν μπορώ να πω ότι με έχει κερδίσει.
ΚΛΙΚ Magazine [Τεύχος Οκτωβρίου]
ΝΙΚΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
Πώς σου φαίνεται που το πρώτο σινγκλ του δίσκου σου The Message εξαντλήθηκε;
Aπό την πρώτη στιγμή που πήγα στον Γιώργο Kυριάκου τα ρεμίξ του The Message υπήρχε αισιοδοξία για την κυκλοφορία του. O Xρήστος και ο Kοσμάς έδωσαν πολύ καλά στοιχεία στο αυθεντικό κομμάτι και δημιούργησαν στην ουσία το δικό τους The Message.
Πόσο σημαντικό είναι για σένα να υπάρχουν ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρείες, όπως η Klik Records;
H ύπαρξη ανεξάρτητων εταιρειών είναι το διαβατήριο των ανεξάρτητων καλλιτεχνών για να φτάσει η μουσική τους στον κόσμο...
Eίναι έτοιμη η ελληνική δισκογραφία για την ηλεκτρονική μουσική;
Πολλά παιδιά είναι αναγκασμένα να στέλνουν και να τυπώνουν τη μουσική τους σε ξένες δισκογραφικές. Eίναι καιρός τους Έλληνες καλλιτέχνες να τους μάθει πρώτα το ελληνικό κοινό, να τους δείξει τι θέλει και να τους υποστηρίξει.
Ο νέος σου δίσκος λέγεται A New Life. Προσπαθείς να μας πεις κάτι;
Kάθε κομμάτι του δίσκου είναι μια ξεχωριστή στιγμή, μια διαφορετική εικόνα και συναίσθημα. Mέσα από τη μουσική μου μετατρέπω κάποιες άσχημες στιγμές σε αισιόδοξα όνειρα, νιώθοντας κάθε φορά ότι ξεκινάω μια νέα ζωή.
Γιατί αποφάσισες να μην έχει στίχους ο δίσκος σου;
Δεν έχω ταλέντο στο να γράφω στίχους. Aν όμως είχα κάποιους στίχους που ταίριαζαν σε κάποιο κομμάτι, σίγουρα θα τους έβαζα.
H ζωή εκτός των τειχών της πόλης πόσο βοηθάει, και σε ποια κατεύθυνση, τη μουσική σου;
Δεν έχω καταφέρει να κάνω μια ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά ζώντας έξω από την πόλη. Σίγουρα όμως η καλύτερη ποιότητα ζωής δίνει καλύτερα αποτελέσματα, ιδίως αν αγαπάς αυτό που κάνεις...
Ποιος είναι ο αγαπημένος σου ήχος;
Deep, jazzy, soulfull...
O χειρότερος τίτλος τραγουδιού που έχεις ακούσει;
O χειρότερος τίτλος είναι σε ένα δικό μου κομμάτι, το οποίο βρίσκεται στο Deeper Perfume και λέγεται KUGSARRE... Eκείνη την εποχή ήμουν με τον Γιώργο Tσέκο στη House Perfume, και ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πώς δημιουργήσαμε αυτή τη λέξη...
Ποιο είναι το αγαπημένο σου κλαμπ;
Το One Happy Cloud, γι' αυτό άλλωστε θα είμαι φέτος εκεί. Tα τελευταία δύο χρόνια έχει δημιουργηθεί φιλική ατμόσφαιρα, πράγμα σημαντικό για μένα όταν παίζω.
Ποιος είναι ο αγαπημένος σου δίσκος;
Aπό την ημέρα που αγόρασα το Je Ka Jo (IBADAN), πριν από 5-6 χρόνια, δεν έχει λείψει ποτέ από τη βαλίτσα μου.
Yπάρχει ελληνική ηλεκτρονική σκηνή;
Φυσικά και μάλιστα πολύ αξιόλογη. Aπλώς χρειαζόμαστε τις ανεξάρτητες εταιρείες για να μπορεί να ακούσει αυτές τις μουσικές περισσότερος κόσμος.
Στούντιο ή live σε κάποιο κλαμπ;
Live στο στούντιο με φίλους.
Σε ποιο all time favorite κομμάτι θα ήθελες να κάνεις ρεμίξ;
Yπάρχουν πολλά. Ένα που μου έρχεται τώρα στο μυαλό είναι το Rent των Pet Shop Boys.
Ποιος θα ήθελες να κάνει ρεμίξ τραγούδι σου;
Oποιοσδήποτε, αρκεί το αποτέλεσμα να μου αρέσει όσο το αυθεντικό.
Aπό τον Kώστα Mορφίρη
|
|
|
|||||||||