Συνέντευξεις

EΝΤΡΟΠΙΑ- MUSIC LIFE MAGAZINE- ΚΛΙΚ MAGAZINE- ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ-

EΝΤΡΟΠΙΑ Magazine
Από τον Δημήτρη Παπαδόπουλο

Είναι η αίσθηση που πας διακοπές [παιδάκι] και γνωρίζεις και άλλους [παιδάκια] και λες"δεν θα χαθούμε, θα βρισκόμαστε". Στην φωτογράφηση ήταν τόσο τρυφεροί μεταξύ τους. Συνεργάτες με δεσμό DNA, Δήμος, Μιχάλης. Σπουδές, μαζί στη δουλειά και στο Αίγιο. [Που δεν θέλουν να αποχωριστούν. "Μας αρέσουν οι ρυθμοί της πόλης, να πίνουμε τον καφέ στη θάλασσα, χωρίς το κορνάρισμα και φασαρία. Και καλλιτεχνικά βοηθάει"].

Αναμνήσεις απο το κοντινό παρελθόν;

Η πρώτη φορά που άκουσαν το promise στον best, η υποδοχή στην Πάτρα, η τοποθέτηση στα δισκάδικα. "Στο studio όταν το προετοιμάζαμε και είδαμε ότι άνθρωποι που δεν μας γνώριζαν, το αντιμετώπισαν σαν ξένη παραγωγή, χαρήκαμε και πιστέψαμε ότι θα πάει καλά. Έξι μήνες πριν, ήταν μουσική που παίζαμε για τους φίλους μας. Ξέραμε ότι όποις το πάρει, θα εντυπωσιαστεί, αλλά, θα το πάρει κανείς;"

Ενθουσιασμός, αγωνία, άγνοια. Και άγχος, άγχος.

"Όταν παίξαμε πρώτη φορά στο Danza, τα πόδια μου έτρεμαν μισή ώρα. Είναι καλό αυτό. Με κάνει να βλέπω πιο σοβαρά την δουλειά μου, να είμαι πιο έντιμος", λέει ο Δήμος. Να σκεφτείς ότι πριν τα Χριστούγεννα δεν είχαμε παίξει μπροστά σε κόσμο".

Καλλίτεχνες;

"Άνθρωποι, που ζούμε κι όσο ζούμε, βιώνουμε συναισθήματα τα οποία τα εκφράζουμε όπως μπορούμε. Άλλοι ζωγραφίζοντας, εμείς με την μουσική".

"Μάγκες" αισθάνεσται;

Ίσως, μέχρι να ακούσουμε κάτο άλλο π.χ Chris Nemmo, Dusco πουν είναι Πατρινοί και πολύ καλοί οπότε και λέμε όπα.......και προσγειωνόμαστε".

Οι γονείς;

"Ζεστά το έχουν πάρει. Ακούνε τη μουσική και λένε: Αυτό το κάνατε όλο εσείς; Όλο;Στην Ελευθεροτυπία πληρώσατε για να σας βάλουν; Στηρίζουν με τον τρόπο τους, όσο μπορούν. Πρίν φύγουμε σήμερα από το σπίτι μας έλεγαν, ας πούμε, να μην καμπουριάζουμε! Να είμαστε σεμνοί, λίγα λόγια".

<Ι> Και το τήρησαν. Η θετική ενέργεια που μετέδιδαν, έντυναν τα λόγια τους με προσμονή να ακούσουμε κι άλλα.

"Όταν πήγα πρώτη φορά σε δισκάδικο να δω αν ήρθε το cd, πόσο έχει και τέτοια, μόλις το είδα, δεν ρώτησα τίποτα. Απλώς έφυγα! Ή που μας έτρωγαν οι βόλτες να πιάνουμε τους σταθμούς που μας παίζανε".

Υγιής χαρά. Πιστεύουν στα όνειρα. Έχουν γούρια. Αλλά πιστεύουν στην καλή προαίρεση. Στους καλούς φίλους. Που παρότρυναν και ήλπιζαν να ακούσουν τραγούδια τους. Το ήθελαν κι αυτοί. Να επικοινωνήσει η μουσική τους. "Να πουν, ρε φίλε το συναίσθημα που μου έβγαλε η μουσική τους μου άρεσε. Το μπράβο, η μουσική σας μας ταξίδεψε. Και να γράφουμε cd σε φίλους".

Το όνομα: Believe in God. Πάνω στον ενθουσιασμό θα μπορούσαμε να βρούμε οτιδήποτε και μετά από δύο χρόνιανα το έχουμε μετανοιώσει. Σε τι πιστεύουμε πολύ; Οκ, αυτό B.I.G. Δεν είμαστε η Λουκά, αλλά πιστεύουμε ότι ανα κάνεις καλό, ακόμα κι αν ο άλλος προσπαθεί να σε βλάψει, θα σου επιστρέψει. Και όλο αυτό που μας συμβαίνει, κάποιος έχει βάλει το χεράκι του. Η ανώτερη δύναμη. Αυτός που κρίνει τους ανθρώπους, σύμφωνα με τη συνείδηση κι όχι με βάση κάποιους νόμους. Ακόμα κι να δεν το έχεις τώρα, κάποια στιγμή θα το θυμηθείς. Στα εβδομήντα, μια μέρα που θα φρενάρεις απότομα, θα το θυμηθείς".

Το όνειρο σας;

"Να μην κάνουμε μουσική από κεκτημένη ταχύτητα, να ξαναβγάλουμε μουσική όταν έχουμε κάτι να πούμε".

Νωρίς είναι μάλλον. Το πρώτο τους cd "Mindscapes" που κυκλοφόρησε τον Γενάρη θα μας ταξιδέψει μάλοον για αρκετό καιρό. Σε λίγο καιρό ξεκινά η τοποθέτηση cd και βυνιλίων τους στην Ευρώπη. Στην Ιαπωνία έχουν σταλεί δοκιμαστικά 200 κομμάτια. Ετοίμασαν και 2 remixes, του Νίκου Διαμαντόπουλου (Ping Pong) και του Μιχάλη Δέλτα (dancing with an angel).

MUSIC LIFE Magazine
Mind In Motion
Απο Την Σταματίνα Τσιμτσιλή

Mε την κυκλοφορία του deput τους, "Μindscapes", διεκδικούν μια θέση στο πάνθεον της ελληνικής dance. Ο Δήμος και ο Μιχάλης Σιαβελής, παραγωγοί και DJS, συνεργάζονται σε όλα από τότε που θυμούνται τον εαυτό τους.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο σας προσωπικό album...
Μιχάλης: Δεν είναι ακριβώς album που γράφτηκε σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, για συγκεκριμένη εταιρία ή με ενιαίο ύφος. Έιναι περισσότερο μια επιλογή κομματίων που γράψαμε από το καλοκαίρι του 2000 μέχρι τελευταία, με παλαιότερο το "ΟptimisticVibes" και πιο πρόσφατο το "Α Promise" .
Δήμος: Χρησιμοποιώντας σαν αφετερία και τέρμα τα δύο κομμάτια που ανέφερε ο Μιχάλης, μπορεί κανείς να σκιαγραφήσει τη μουσική εξέλιξη τα τελευτία τρία χρόνια. Αυτό είναι κι αυτή η δουλεία, μια δειγματοληψία για να πείσουμε αρχικά μια εταιρία και τώρα ένα κοινό, ότι δεν μένουμε στάσιμοι.

Θεωρείτε το ελληνικό κοινό λίγο επιφυλακτικό απέναντι στο είδος που αντιπροσωπεύτε;
Δήμος: Θεώρω το ευρύ ελληνικό κοινό ιδιαίτερα επιφυλακτικό σε οτιδήποτε δεν έχει γραφτεί ή τραγουδηθείαπό τους 20-30 ανθρώπους που υπερ-προβάλλουν από χρονιά σε χρονιά τα media.

Ποια είναι τα κακώς κείμενα τού να κάνεις μουσική στην Ελλάδα;
Mιχάλης: O παραγκωνισμός της ποιότητας υπερ της εμπορικότητας. Αυτό βέβαια δεν είναι αποκλειστικότητα της Ελλάδας, αλλά συμβαίνει και στο εξωτερικό. Το απογοητευτικό είναι ότι οι εμπορικές παραγωγές του εξωτερικού είναι πολύ ποιοτικές ηχητίκα και μουσικά από τις εγχώριες.
Δήμος: Στο εξωτερικό δημιουργούνται εμπορικές επιτυχίες ενώ στη χώρα μας αναλωνόμαστε στο να ενημερωθούμε εγκαίρως και όσο πιο καλά γίνεται γαι τις επιτυχίες των ξένων ώστε να φέρουμε το trend πρώτοι, μιμούμενοι και όχι δημιουργώντας.

Ποια είναι η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμήτής μέχρι τώρα καριέρας σας;
Δήμος: Βρισκόμαστε στο προσκήνιο σχεδόν δύο μήνες, διάστημα πολύ μικρό για να χαρακτηριστεί καριέρα. Ωστόσο, είναι γεμάτο καλές στιγμές, με πρώτη αυτή στα γραφεία της Klik Records, όπου πιάσαμε στα χέρια μας το CD μας .Από κει και πέρα, θα ξεχώριζα τον ενθουσιασμό του κόσμου σε κάποια events , το ενδιαφέρον της Ιntergroove, τις πρώτες συνεντεύξεις...

Ποιον θεωρείτε τον καλύτερο Dj ή παραγωγό της χρονιάς που πέρασε;
Και ως Έλληνες και ως μουσικούς, την προηγούμενη χρονιά ξεχωρίσαμε τους G-Pal, Νίκο Διαμαντόπουλο, Τone Depth, Nίκο Πατρελάκη και Christian Camdas. Επίσης, να αναφέρουμε τις καταπληκτικές παραγωγές των Μathew Decay και Hiroshi Watanabe, ενώ και ο Luke Chample εν ήταν λίγος. Όσο για την χρονιά που έρχεται σημειώστε το όνομα Chris Nemmo.

Ποιος από τους δύο έχει τον τελευταίο λόγο όταν βρίσκεστε στο studio;
Δήμος: Εκ των πραγμάτων και χωρίς να προσπαθεί αδιαίτερα, το πάνω χέρι στο studio το έχει o Μιχάλης. Είχε την υπομονή και την αντίληψη να κατατροπώσει την τεχνολογία, όταν εγώ κόλλαγα στο πρώτο "are you sure;"
Μιχάλης: Ο Δήμος είναι ο απόλυτος σύμμαχος στη δημιούργια και το στύσιμο του κομματιού, αλλά είναι εντελώς ανυπόμονος και άρα ακατάλληλος για το editing.

Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τον Νίκο Διαμαντόπουλο;
Mιχάλης: Mας συνδέει περισσότερο φιλία παρά συνεργασία. Φιλία που απλόχερα μετέτρεψε σε ευεργεσία για μας, όταν βρήκε την ευκαιρία.
Δήμος: Ο Νίκος σε καθηλώνει και ως μουσικός και ως χαρακτήρας. Αυτός άνοιγε πάντα το δρόμο: από το rock στο house, το αρμόνιο στο sequrncer, κι εμείς ακολουθούσαμε.

Ποια είναι τα σχέδια σας για το μέλλον;
Nα μην απογοητεύσουμε όσους έχουμε καταφέρει να συγκινίσουμε.

ΚΛΙΚ MAGAZINE
ENA NTOYETO AΠΟ ΤΟ ΑΙΓΙΟ ΤΑΡΑΖΕΙ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΗΣ ΕLECTRONICA
KΩΣΤΑΣ ΜΟΡΦΙΡΗΣ

Τι σημαίνουν τα αρχικά B.I.G. θα μας πουν οι ίδιοι παρακάτω... Aυτό που μπορώ να πω είναι ότι τα πρόσωπα πίσω από το πρότζεκτ είναι οι Δήμος και Mιχάλης Σιαβέλης, δύο αδέρφια από το Aίγιο. H τύχη τούς οδήγησε σε μια πρότυπη σχολή αρμονίου της Yamaha, όπου δάσκαλος ήταν ο Nίκος Διαμαντόπουλος, επίσης παιδί της Klik Records. O Δήμος παρακολουθούσε εκεί μαθήματα, ενώ ο Mιχάλης «μαθήτευε» δίπλα στον Διαμαντόπουλο στα κλαμπ που έπαιζε ο γνωστός dj και παραγωγός. Aπό εκεί και πέρα η ιστορία είναι απλή, τουλάχιστον τώρα που υπάρχει η KLIK Records... Tο ντεμπούτο των B.I.G. ονομάζεται Mindscapes και είναι διπλό, δηλαδή περισσότερα από 150 λεπτά γεμάτα από μουσική που δείχνει ικανή να παραμείνει στο προσκήνιο για καιρό.

KΩΣΤΑΣ ΜΟΡΦΙΡΗΣ: Tι σημαίνει B.I.G.;
B.I.G. Believe In God. Σημαίνει πιστεύουμε στον Θεό, αλλά και πιστέψτε στον Θεό. Kαταλήξαμε σ’ αυτό όταν σκεφτήκαμε ότι θα θέλαμε να μας χαρακτηρίσει κάτι διαχρονικό.

K.Μ. Πόσο κοντά είναι ο Θεός στην ηλεκτρονική μουσική;
B.I.G. Όσο μέσω αυτής της μουσικής αναδύεται ελπίδα, ευτυχία και κυρίως αγάπη, ο Θεός είναι σίγουρα εκεί.

K.Μ. Γιατί θα έπρεπε να ακούσει κάποιος το δίσκο σας;
B.I.G. Γιατί αυτή τη στιγμή θα αναρωτιέται: «Kαλά, ποιοι είναι αυτοί που τους παίρνουν και συνέντευξη;»

K.Μ. Aσχολείστε με κάτι άλλο εκτός της μουσικής;
B.I.G. Έχοντας και οι δύο εξοπλιστεί με πτυχία στην οργάνωση και διοίκηση επιχειρήσεων υπηρετούμε μια οικογενειακή επιχείρηση στο Aίγιο, η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της παραγωγής και διάθεσης έτοιμου σκυροδέματος, τούβλων και αδρανών υλικών. Όχι όμως επιτελικά, όπως υπαινίσσονται οι σπουδές, αλλά λαμβάνοντας διάφορους κατά καιρούς ρόλους στην παραγωγή.

K.Μ. Eίναι, τουλάχιστον για την ηλεκτρονική μουσική, η αρχή και το τέλος οι ανεξάρτητες δισκογραφικές;
B.I.G. Eίναι αναμφίβολα η αρχή. H αναλαμπή στο σκοταδισμό που επιβάλλουν και τελικά έχουν περιέλθει οι «μεγάλες δισκογραφικές». Όσο για το τέλος, ας μη ρισκάρουμε προβλέψεις.

K.Μ. Tι προσφέρει στη μουσική σας το ότι ζείτε μακριά από την Aθήνα;
B.I.G. Zήσαμε και οι δύο σαν φοιτητές ή φαντάροι κάποια χρόνια στην Aθήνα. Σήμερα, κάνοντας μια αντικειμενική και πιο ώριμη σύγκριση –εκτός από την προφανή διαφορά στην καθημερινή ένταση και στο ρυθμό της ζωής– βρίσκουμε πως το Aίγιο, και μάλλον κάθε ελληνική επαρχία, προσφέρει μεγαλύτερο βάθος και περισσότερο χρώμα στο οπτικό πεδίο. Στην Aθήνα η ματιά πάντα κάπου σταματάει και συνεχώς από κάτι παρεμποδίζεται. Δεν υπάρχει έντονη εναλλαγή και αυτό έχει έναν ασυνείδητο αντίκτυπο στην αντίληψη, στη διάθεση και στο feeling του ατόμου και φυσικά του καλλιτέχνη. Όσο για την ποικιλία των προτάσεων-ακουσμάτων που προσφέρει η πρωτεύουσα, το Aίγιο δεν είναι και τόσο μακριά για να μην ενημερωνόμαστε, έστω και πιο επιλεκτικά.

K.Μ. Πώς θα ακούγεται η μουσική σας σε 100 χρόνια από τώρα;
B.I.G. Eλπίζουμε ακόμα με τα αυτιά...

K.Μ. Ποιος είναι ο αγαπημένος, μη μουσικός, ήχος σας;
B.I.G. O ήχος της βροχής πάνω στη θάλασσα, το σκάσιμο του ξύλου μέσα στο τζάκι και ο παφλασμός του χεριού πάνω στο τζιν.

K.Μ. Ποιες είναι οι πιο βασικές επιρροές σας; Tις κρατάτε μακριά από τις μουσικές που γράφετε ή τις χρησιμοποιείτε;
B.I.G. Eλληνική και ξένη ροκ, ορχηστρική κλασική και σύγχρονη, blues και ambient. Όσο για το δεύτερο σκέλος, πώς να κρατήσεις μακριά κάτι που βρίσκεται μέσα σου;

K.Μ. Aπό πού εμπνέεστε όταν γράφετε μουσική;
B.I.G. Kυρίως από έντονες στιγμές, από ωραίες γυναίκες, από καλούς φίλους και από την ελληνική φύση.

K.Μ. Ποιοι είναι οι all time αγαπημένοι σας καλλιτέχνες και ποιοι οι all time αγαπημένοι δίσκοι;
B.I.G. Oι Queen, οι Enigma, o Banco de Gaia, οι Jamiroquai, o Van Bellen και οι Genesis. All time αγαπημένοι δίσκοι είναι το πρώτο Northern Exposure, το Pulse των Pink Floyd και το Innuendo των Queen.

K.Μ. Oι αγαπημένοι σας dj, Έλληνες και ξένοι;
B.I.G. Aπό Έλληνες ο Πέτρος (floorfiller) στις καλές του, ο Nίκος Διαμαντόπουλος στις κακές του και ο G-Pal στις τσικουδιές του. Oπωσδήποτε θα αναφέρουμε και τον Iωάννη (αγνώστων λοιπών στοιχείων) που ακούσαμε ένα βράδυ στο Barrage της Zακύνθου. Aπό ξένους, επίσης ένας Γιάννης, ο Digweed, o Chris Fortier και ο Nick Warren.

K.Μ. Σε ποιον θα θέλατε να κάνετε ρεμίξ και ποιος θα θέλατε να κάνει ρεμίξ σστις μουσικές σας;
B.I.G. Oνειροπολώντας, σε κάποιο κομμάτι των Deep Forest ή των Queen. Θα θέλαμε να μας κάνει ρεμίξ o Tone Depth ή ο James Holden.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
ENA NTOYETO AΠΟ ΤΟ ΑΙΓΙΟ ΤΑΡΑΖΕΙ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΗΣ ΕLECTRONICA

Το πάθος και η αγάπη για τη μουσική μπορούν να αποτρέψουν κάποιον ακόμη και από μια εξασφαλισμένη επαγγελματική σταδιοδρομία; Σίγουρα ναι. Οι B.I.G., ένα καινούριο συγκρότημα από το Αίγιο, δεν είναι παρά δύο αδέλφια που, αν και διάδοχοι μιας σχετικά μεγάλης οικογενειακής επιχείρησης, προτίμησαν να ριχτούν στα αβέβαια κι επικίνδυνα κύματα της μουσικής δημιουργίας. Αβέβαια σε καθαρά ρεαλιστική βάση και όχι σε ότι αφορά τα συναισθήματα.

«Aλλωστε, τα συναισθήματα είναι που κρατούν την έμπνευσή μας σε εγρήγορση», λένε οι δύο B.I.G., ο Δήμος και ο Μιχάλης Σιαβελής, σε συνέντευξή τους στην «Ε» με αφορμή το ντεμπούτο του άλμπουμ τους "Mindscapes". Και συμπληρώνουν γι' αυτόν ακριβώς το δίσκο: «Πρόκειται για ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα με τρομερές δυσκολίες πριν, αλλά και εφόσον πάρει σάρκα και οστά. Οι δυσκολίες σχετίζονται με τη γενικότερη οικονομική δυσχέρεια, τις φθηνές εναλλακτικές λύσεις που προσφέρει η τεχνολογία ή η πειρατεία, αλλά και με το μικρό ενδιαφέρον του μουσικόφιλου κοινού για τις εγχώριες παραγωγές. Παρ' όλα αυτά, υπάρχει και σήμερα ένας κόσμος που αντιλαμβάνεταιξεκάθαρα αυτό που ακούει, έχει το δικό του ανεπηρέαστο και σίγουρα όχι κονσερβοποιημένο γούστο και βιώνει συναισθήματα ακούγοντας μουσική».

- Ειδικά για έναν χορευτικό δίσκο που μόνο mainstream δεν μπορεί να χαρακτηριστεί;
«Υπάρχει μια γενικότερη υποχώρηση της άντι-mainstream μουσικής. Της μουσικής που στοχεύει στο πνεύμα και όχι στο ρεύμα. Στις μέρες μας υπάρχουν νομικά ή φυσικά πρόσωπα που διαμορφώνουν το γούστο και τα ακούσματα των πολλών, αναδεικνύουν είδωλα και υποβαθμίζουν σκηνές. Πρόσωπα που διαρκώς δημιουργούν τις προϋποθέσεις, ώστε να επιπλέουν εύκολα «πιασάρικα» ακούσματα και ρηχές ατάκες».

- Αποφεύγετε τους στίχους στις συνθέσεις σας. Γιατί; Αποτελεί το προσωπικό σας στίγμα ή είναι σύμπτωμα της εποχής;
«Σίγουρα τον πρώτο ρόλο τον δίνουμε στη μουσική. Η χρήση στίχων είναι μια ιδιαίτερα λεπτή διαδικασία που, αν δεν την γνωρίζεις καλά, μπορεί να καταστρέψει την αρχική μουσική ιδέα. Πάντως στίχοι που συμβαδίζουν με το συναίσθημα και το ύφος του κάθε κομματιού προσδίδουν στη μουσική, ειδικά όταν δεν της επιβάλλονται».

- Τι ακριβώς περιλαμβάνει το "Mindscapes";
«Ο δίσκος περιέχει κομμάτια που άρχισαν να γράφονται το καλοκαίρι του 200, δεν ήταν κομμάτια αποκλειστικά για ένα δίσκο και σίγουρα το έμπειρο αυτί μπορεί να το καταλάβει αυτό. Με συναισθήματα που άλλοτε τα έβγαλε ένας έρωτας και άλλοτε μια απογοήτευση. Μουσικές που εμπνευστήκαμε μέσα στη θάλασσα, αλλά και πάνω στο χιόνι. Κομμάτια που, το ένα δίπλα στο άλλο, σηματοδοτούν τη μουσική μας ωρίμανση και διαδρομή τα τελευταία χρόνια».

- Πόσο μεγάλο ρόλο παίζει η μουσική στη ζωή σας;
«Δεν είναι και λίγα τα βράδια που έχουμε αποκοιμηθεί με ακουστικά στ' αυτιά, όπως και δεν ήταν λίγες οι φορές που ξεχάσαμε να διασκεδάσουμε ή και να ανταποκριθούμε σε κοινωνικές υποχρεώσεις γιατί ακούγαμε ή δημιουργούσαμε κάτι. Η μουσική είναι σίγουρα το μόνο μέσο που μπορεί να καταλάβει ολοκληρωτικά τις αισθήσεις μας και να απελευθερώσει τις σκέψεις μας. Μέχρι χθες, το υπέρτατο χόμπι μας και πλέον η πιο υπεύθυνη σπουδή».

- Μα τι ρηχή (και ποπ) εποχή είναι αυτή που ζούμε τώρα.
«Δουλειά κάθε ανάλογου συγκροτήματος σήμερα είναι να δίνει στίγμα στη διαφοροποίηση. Να παρέχει υλικό και διέξοδο σε όλους αυτούς που θέλουν να ξεχωρίσουν από την ομοιόμορφη μάζα. Βέβαια, ο συγκεκριμένος στόχος απαιτεί και τη βοήθεια συνεργατών, ρόλο που παίζουν οι ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρείες. Εκτίμησή μας είναι πως, με την πάροδο του χρόνου, όλο και περισσότερες τέτοιες εταιρείες και σχήματα θα βγαίνουν στο προσκήνιο και θα καταλαμβάνουν σημαντικότερα κομμάτια της αγοράς».