TRACK LISTING:

1.   My Soul Is A Motor
2.  Chicago Skyline
3.  May Nothing But Laughter
4.  Summerteeth
5.  Today I Used Your Hair Balsam
6.  Pharos
7.  Sweet Words
8.  Iris
9.  Blue Sky
10.Time Flies Like A Ghost
11.No Camera

KLIK RECORDS presents : ION "No Camera"

Στις 20 Οκτωβρίου του 2005, η Klik Records παρουσιάζει τη νέα της κυκλοφορία, το album «No Camera» του ΙΟΝ (Γιάννης Παπαϊωάννου). Σε μια περίοδο κατά την οποία ο νέος tech ήχος «κυριεύει» την Ευρώπη,μια παραγωγή όπως αυτή, έρχεται να αποδείξει ότι η ελληνική electronica είναι έτοιμη να πρωταγωνιστήσει πέρα από τα σύνορα της χώρα μας.

Η βασική ιδέα του «No Camera» album κρύβεται στον τίτλο του, σαφώς κοντά σε μια ωριμότητα που απαγορεύει το όνειρο μέσα από καθρέφτες και διαφράγματα, αφήνοντας το ελεύθερο προς πάσα χρήση. Ωστόσο, μια κάμερα (βίντεο κι όχι φωτογραφική) έχει παίξει σπουδαίο ρόλο στην δημιουργία πολλών ήχων που ακούγονται στο album.

Οι πρώτες ιδέες για το «No Camera» άρχισαν να καταγράφονται τον Δεκέμβριο του 2004, η υλοποίηση του ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2005, λίγο μετά την εμφάνισή του ION στο Synch Festival και η ηχογράφηση του ολοκληρώθηκε τον περασμένο Αύγουστο, δίπλα σε μια παραλία.

Το «No Camera» είναι ένα concept post-techno άλμπουμ φτιαγμένο στην Ελλάδα, με ηχητική βάση την εξέλιξη της tech μουσικής στο Ντιτρόιτ και το Βερολίνο. Όπως υποστηρίζει πάντως ο Γιάννης Παπαϊωάννου, αυτή η φόρμα είναι τόσο εύπλαστη, που μπορεί πλέον να δεχθεί κάθε μουσική ή προσωπική παρέμβαση από τον καθένα που θέλει να ασχοληθεί μαζί της.

Ο ΙΟΝ δεν στοχεύει τόσο σε συναισθήματα όσο στις πιο απρόσμενες διαθέσεις που μπορεί να δημιουργήσει η μουσική του στον ακροατή. Στο «No Camera» υπάρχουν κομμάτια τα οποία εύκολα μπορεί κάποιος να χαρακτηρίσει είτε ως «καλοκαιρινά» είτε ως «φθινοπωρινά» είτε ως τελείως «παγωμένα». Βαθιά μέσα σε όλα, όμως, υπάρχει ένα ιδιαίτερο και πιο προσωπικό twist που τα κάνει να λειτουργούν διαφορετικά στον καθένα, ίσως ως ιστορίες χωρίς λόγια, στις οποίες ο κάθε ακροατής μπορεί να προσθέσει τις δικές του εικόνες.

Όσο για το όνομα «ION», ο Γιάννης Παπαϊωάννου το εμπνεύστηκε από έναν στίχο του Brian Eno: «And we saw St. Elmo's fire Splitting ions in the ether..» (Brian Eno, «St. Elmo's fire» - 1975)

«No Camera» tracks info

My Soul Is A Motor: H ανήσυχη και πιο μηχανική συνέχεια του ήχου του ΙΟΝ, μετά το Sauna EP του, που είχε κυκλοφορήσει το 1996. Η minimal tech house ατμόσφαιρα, τα vocoder φωνητικά, το dubby percussion και οι χορδές τις κιθάρας δίνουν το στίγμα.

Chicago Skyline: To κομμάτι από το οποίο ξεκίνησε όλο το project, γραμμένο με ένα laptop στην παραλία, άλλωστε η «καλοκαιρινή» ατμόσφαιρα είναι εδώ περισσότερο από εμφανής. Κάποια στιγμή το laptop του ΙΟΝ κατέρρευσε, το κομμάτι χάθηκε και το μόνο που διασώθηκε είναι αυτή ακριβώς η version του album.

May Nothing But Laughter: Το πιο φωτεινό και πιο χαρούμενο κομμάτι του άλμπουμ. Τα διάσπαρτα, αποσπασματικά γυναικεία vocals και τα αναπτυσσόμενα Detroit tech pads δημιουργούν ένα uplifting track, ιδανικό για «σκεπτόμενους» clubbers.

Summerteeth: Ένας μικρός φόρος τιμής σε όλα τα καλοκαίρια που βρίσκονται μπροστά μας. Tα dub tech synth pads βρίσκονται σε πρώτο πλάνο και μια παιδική φωνή στο intro του track είναι αρκετή για να το χαρακτηρίσει: «Πάνω-πάνω, αυτό το αστέρι το φωτίζει...»

Today, I Used Your Hair Balsam: Μια νυχτερινή βόλτα και μια πιο σιωπηλή προσέγγιση των ήχων της νύχτας. Mία από τις χαμηλών τόνων στιγμές του «No Camera», όπου η ambient συναντά την tech αισθητική. Απλά, όμορφο...

Pharos: Κυκλικό και μοναχικό, όπως η συχνότητα εκπομπής σήματος ενός φάρου. «Μεσογειακό» feeling με τα percussion να παραπέμπουν περισσότερο στην ανατολική πλευρά της λεκάνης, τα πνευστά να προέρχονται από την δυτική της και τα keyboards να θυμίζουν τον ήχο της θεραμίνης. Σαγηνευτικό!

Sweet Words: Γλυκό και βρώμικο και παιχνιδιάρικο και διεγερτικό, ταυτόχρονα. Funky-groovy tech percussion μεσαίων ταχυτήτων, male vocals με το –αγαπημένο του ΙΟΝ- vocoder να τα αλλοιώνει, η...sexy στιγμή του «No Camera». Ή μήπως... post sexy?

Iris: Ωδή σε ένα σπασμένο διάφραγμα. Ιδανικό για εσωτερικά «ταξίδια», θα μπορούσε να αποτελεί μέρος soundtrack μιας φουτουριστικής road movie.

Blue Sky: Ταξιδιάρικο, εύθυμο, οικείο σαν τις αναμνήσεις ενός καλοκαιρινού μουσικού ημερολόγιου. Ένα track που εξελίσσεται σε έναν mellow tech house anthem, με τα φωνητικά της Νατάσσας Τσίρου να αποδεικνύουν ότι στην Ελλάδα υπάρχουν σύγχρονες blues φωνές

Time Flies Like A Ghost: Απόκοσμο και μυστηριώδες. Θα μπορούσε να είναι το soundtrack εκείνης της στιγμής που ο ήλιος δύει και ο κόσμος φεύγει από τις παραλίες. Ίσως και για τελευταία φορά πριν από ακόμη έναν χειμώνα που έρχεται...

No Camera: Σιωπηλό και ανακουφιστικό, νυχτερινό, ιδανικό κλείσιμο για το «No camera», αλλά ίσως και για ακόμη μία μέρα στη μεγαλούπολη.